"Hello, its me. Again"

Lieve allemaal, 

Ben ik weer! Laat ik nu maar gewoon doorzetten met regelmatig door bloggen. Zit toch wel iets therapeutisch aan. Het zal dit keer niet zo'n hele lange worden, want mijn leven is nog steeds niet erg interessant. Maar, ik heb ein-de-lijk iets (echt) leuks gedaan! Ja, ja.. Maar eerst een korte update

Eat, sleep, work, repeat

Ik zit inmiddels al zo'n twee weken in mijn eigen kamertje, en het bevalt tot nu toe best goed. De locatie is erg centraal, en vooral heel levendig, wat toch wel fijn is als je in je uppie zit. Enige nadeel is dat het zo'n beetje de duurste straat van Seminyak is, dus een goedkoop dinertje naast de deur zit er niet in. Een echte keuken heb ik niet, het is een onwijs groot en onlogisch aanrecht zonder verdere bedoeling (geen gasfornuis, geen wasbak etc.) maar goed genoeg om een (fruit) salade op te fabriceren. Mijn voedingsschema verschilt recentelijk dan ook niet zo veel van dat van een gemiddeld knaagdier, - de hooi en konijnensnoepjes. 

Toch ben ik s'avonds erg tevreden als ik aan mijn slaatje zit, aangezien de lunch op mijn werk toch helaas vaak het dieptepunt van mijn dag is. Het dagelijkse lunch menu bestaat over het algemeen uit rijst en side dishes. Wat natuurlijk te verwachten valt. Persoonlijk ben ik niet zo'n extreme rijst liefhebber dat ik het iedere dag zou willen/kunnen eten, dus hou ik het vaak bij de side dishes. Ik ben echt geen moeilijke eter, maar een volledige vis die zonder op smaak gebracht te zijn gewoon in de frituur pan is gesmeten en daarna zo'n 3 uur in een on-afgedekte bak ligt te chillen vind ik toch niet erg appetijtelijk. Zoals u begrijpt hou ik als knaagdier erg van groenten, dus sla ik meestal de verlepte visjes, tofu en salmonella kipjes over en loop door naar de groenten. Helaas is dat het ook vaak nèt niet. In plaats van GROENte liggen er over het algemeen een aantal onidentificeerbare wit/doorzichtig doorkookte flubbertjes, die als grote klapper nog pittiger zijn dan de sambal in het bakje ernaast. Maar goed, water en koffie krijgen me heel goed de dag door, dus verder niks te klagen!

Afgezien van het eten gaat het verder nog allemaal goed op mijn werk. Zoals ik eerder al had verteld heb ik nu mijn eigen shift en eigen verantwoordelijkheden dus dat is heel fijn. Ik schrijf af en toe de bijzondere situaties die ik tijdens het werk mee maak kort op dus ik denk dat ik daar aan het eind van mijn stage nog wel een leuke blog (of boek) over kan schrijven. 

Me, Myself and I

Om eerlijk te zijn waren de afgelopen weken toch best pittig. Ik wil er verder niet al de diep op in gaan maar een gestrande relatie is natuurlijk nooit leuk, al helemaal niet als dat 'strand' op een eiland aan de andere kant van de wereld is. Toch heeft het me net even dat zetje gegeven dat ik nodig had om eindelijk weer iets te gaan doen waar ik al sinds ik vorig jaar terug kwam uit Thailand naar uit keek, duiken. Als 'experience guru' boek ik wekelijks meerdere duik tripjes voor mijn gasten, maar voor mij zijn de keren dat ik de zee in ben gegaan nog wel op een hand te tellen. In mijn hoofd ben ik ieder weekend en ander vrij moment heel erg druk met mijn scriptie, en plan ik geen activiteiten in om daar aan bezig te gaan, maar aangezien ik nog steeds niet tot 10 kan tellen zonder afgeleid te worden van -vul random iets in- wil dat ook allemaal nog niet. Vandaar dat ik toch maar heb besloten om mijn vrije dag afgelopen donderdag voor mijzelf op te nemen. 

Ik heb in totaal 3 duiken gedaan rondom het eiland Nusa Penida. Van te voren waren we gewaarschuwd dat de stroming in die omgeving erg sterk en onvoorspelbaar kan zijn, en dit was zeker bij de eerste duik sterk te merken. Bij het bekijken van het filmpje dat ik heb gemaakt kun je volgens mij letterlijk zee ziek worden aangezien het alle kanten op gaat. Normaal is duiken echt niet zo zwaar, maar bij sterke stroming (met golf bewegingen) ben je eigenlijk voornamelijk bezig met op de dezelfde plek blijven bij tegen stroming -hard zwemmen dus- en daarna zo ver mogelijk mee te gaan met de stroming. Maar goed, dat hoort er natuurlijk ook allemaal bij, en het was een goede ervaring. De 2e en 3e duik waren daarentegen echt drift duiken, waarbij je je eigenlijk gewoon mee laat gaan op de stroming, langs een koraal wand en rif. Suuuper mooi, en heel relaxed. 

Naast het duiken zelf zit ik tijdens de boottocht ook altijd met een dikke grijns als een kind in een snoepwinkel te genieten en om me heen te kijken, wat er ongetwijfeld erg vreemd uit ziet. Op de heenweg zaten we vanwege het ruige water binnen, maar nadat ik het water van dichtbij getrotseerd had vond ik dat ik op de terug weg best op het dak van de boot kon zitten.. Achteraf misschien niet de verstandigste/veiligste beslissing. Ik zat letterlijk op het dak van de boot, zonder iets om je aan vast te houden en met iedere klap kwam er een tsunami aan water over me heen. Gelukkig ben ik uiteindelijk toch met een kletsnat pak maar met dezelfde vreemde glimlach veilig aangekomen op het eiland. 

Tot zo ver de update, het is nu weer tijd om me te wagen aan de gevaren in de kantine, voor mijn dagelijkse potje 'raad de groente' en dokter bibber voor gevorderde, fried fish edition. 

Tot snel, dikke kus en heel veel liefde uit Bali!

Sophie